Советы психолога

Признаки депрессии у детей и подростков

10.02.2017

        Депрессия – это глубокий эмоциональный упадок, который у каждого человека проявляется по-своему. Что касается подростков, то они становятся замкнутыми, уходят в себя, при этом могут маскировать свои чувства настолько хорошо, что окружающие долго могут не замечать перемен в их поведении.

        Школьники, страдающие депрессией, нередко обращаются к врачу с жалобами на соматические симптомы (головные боли, боли в животе, стреляющие боли в ногах и груди).

      Девочки в состоянии депрессии обычно замыкаются в себе, становятся молчаливыми, печальными, пассивными. В отличие от них мальчики чаще проявляют склонность к разрушительному и агрессивному поведению, учителям и родителям приходится уделять им много внимания. Агрессивность может приводить к изоляции и одиночеству.

Особенности течения депрессии в разных возрастных группах представлены в следующей таблице.

Признаки депрессии у детей и подростков (сравнительная характеристика)

Дети

Подростки

Печальное настроение

Печальное настроение

Потеря свойственной детям энергии

Чувство скуки

Внешние признаки печали

Чувство усталости

Нарушения сна

Нарушения сна

Соматические жалобы

Соматические жалобы

Изменение аппетита или веса

Неусидчивость, беспокойство

Ухудшение успеваемости

Фиксация внимания на мелочах

Снижение интереса к обучению

Чрезмерная эмоциональность

Страх неудачи

Замкнутость

Чувство неполноценности

Рассеянность внимания

Негативная самооценка

Агрессивное поведение

Постоянное чувство вины

Непослушание

Повышенная чувствительность к средовым воздействиям, сужение зоны комфорта

Склонность к бунту

Чрезмерная самокритичность

Злоупотребление алкоголем или наркотиками

Снижение общительности

Плохая успеваемость

Агрессивные действия

Прогулы в школе

 

Если Вы обнаружили признаки депрессии у ребенка, необходимо обратиться к психологу школы.

свернуть

10 правілаў работы са слабапаспяваючымі вучнямі.

30.01.2017

      1. Верце ў здольнасці любога вучня і імкніцеся перадаць яму гэтую веру. Радуйся кожнаму кроку наперад свайго выхаванца.


        2. Памятайце, што дляслабапаспяваючыхнеабходны перыяд ўжывання ў матэрыял. Не прыспешвайце яго. Навучыцеся чакаць поспеху вучня.

        3. Пачаўшы працаваць са слабымі на іх узроўні, памятайце, што праз кароткі час іх група расколецца у сваю чаргу, на здольных, сярэдніх і слабых. Здольныя хутчэй ўспрымаюць, пачынаюць хутка выпраўляцца ў навучанні, сярэднія цягнуцца да здольных. Слабым патрэбна пастаянная дапамога.

        4. Шматразовае паўтарэнне асноўнага матэрыялу – адзін з прыёмаў працы са слабымі вучнямі. Трэба разумець, што няма асобнага ўрока. Кожны ўрок – гэта працяг папярэдніх, ён уносіць свойукладу  вывучаемую тэму.

       5. Не трэба гнацца за аб’ёмам выкладаемага матэрыялу. Умейце выбіраць галоўнае, растлумачце яго, паўтарыце і замацуйце.

     6. Не варта разумець прымітыўна працу саслабапаспяваючымі. Справа не толькі ў ведах. Пры навучанні такіх вучняў ідзе пастаяннае развіцце памяці, логікі, мыслення, эмоцый, пачуццяў, цікавасці да вучэння, фарміраванню агульнавучэбных уменняў і навыкаў.

    7. Зносіны – галоўны складнік любой методыкі, не наладзіўшы зносіны са слабымі, не атрымаеце вынікаў навучання.

      8. Навучыцеся кіраваць класам. Пры тлумачэнні матэрыялу ўсе павінны слухаць, не пісаць. Выкладзіце частку матэрыялу, замацуйце  яго, дайце запісаць і прыступайце да наступнай дозы матэрыялу.

      9. Дзейнасць вучняў на ўроку павінна быць разнастайнай, уключаць 5-7 відаў дзейнасці. Прыцягвайце да выкладання такія займальныя сродкі, якія ўздзейнічалі б на эмоцыі, пачуцці, цікавасць да вучэння (музыку, паэзію, слайды, вобразны паказ).

        10. Навучыцеся прыцягваць моцных навучэнцаў да навучання слабых. Пры гэтым выйграюць усе бакі: моцныя замацоўваюць веды, слабыя вучацца. Самым неэфектыўным з'яўляецца момант, калі каля дошкі працуе адзін вучань. Навучыцеся будаваць працэс навучання шляхам спалучэння франтальнай арганізацыі класа з індывідуальнай дапамогай кожнаму.


 Акрамя таго, існуюць некаторыя агульныя правілы:

         не стаў адзнаку вучню, пакуль не навучыш яго;

         памятай, што есць вучні (іх няшмат), якія не ўсе могуць засвоіць;

         не забівай адзнакамі ў вучню чалавека.

Падрыхтавала педагог-психолаг Чуманевич Н. Б.

свернуть